VEDA...

2011: ben gidiyorum.. 
.. zaman, sizi almaya geliyor!


~aziz yavuzdoğan

BIÇAK...

parıldayan şeyler,
bazıları için
ölmek gibi 
bir şeydir... 

aziz yavuzdoğan

‎"insan" olmak çok zor.. fakat biz ısrarla ve inatla zoru başaranlardan, o güzelliği yaşayanlardan olacağız! 
-a.y.

ayaklarımızın altına insanlığı aldıkça, üstümüze çöküyor toprak.. 
..ve galiba bu gidişle, başımızı yasladığımız bulutlar da ağlamayacak... 


-a.y.

bana bir boşluk yeter..
..yeter ki;
senden kalsın!

aziz yavuzdoğan
21.10.2011, istanbul

ömrümün en doğru olan yanlışı..
..sevdiğim kadınların gitmelerine
izin vermekti!

(a.y.)

RÜYA / KABUS

öfke yüklü derin bir zamanıydı uykunun...

aşık olunası bir kadın seslendi çok uzaktan:

"sana ihtiyacım var, taptığım adam!.."

(biliyordum canımı sıkan kötü şeyler olacaktı..) 

kilometrelerce yol aldım yine de, geri dönmesini bildiğim büyük bir heyecanla

biliyordum Hestia değildi o, ama benim de ona ihtiyacım vardı.

ikna edemedi beni yani, "gitme" diyen alt bilincim

alıkoyamadı intiharımdan...

sisle kaplı yaz bahçesinin kalbine beni saplayan bir "aşk" yoktu oysa.

çok kardanadamlar erimiş gibiydi Serapis Tapınağı'ndaki bu dişi bahçede 

ben değildim ama yaşayan güneş tanıktır, günü geçmiş en taze mevsimlerden

çıktı karşıma mevsimsiz-masum, ihtiyaç fazlası yeni bir kardanadam...

parlak bir yıldız gibi kaydı gecenin iki yüzlü hançeri, nice ateşli geçmişine ihanet  

"alaz"ın orta yerine yıkıldı manastır.

"al"ıp uçurdu kadın açmaya üşendiği "per"inde, yontup acının çoğunu kendine 

ötede bir masanın üstündeyse içi geçmiş günahsız bir uyku acıyordu "az" birazcık

"iz"i kaldı orada...

sonra...

sonrası karmaşık!

kenara köşeye atılmışlığını topladı bildik onuruyla, düş kırıklığı

şiirler okunan yamaç evlerden...

kaybolmak istedi, olmayan makamından gitme zamanı aksakalsız bir dervişlik hırkası 

ve sessizce durulup çekildi su, kabul görmeyen ibadetinden... 

(bilemezdim bu kadarını...)

uyanmaya yakın bir zamandı

minik bir kara kedi geçiverdi kırılan dal üzerinden.

"Zeytin" ezilmeseydi Tanrım!

rüyada bıraksaydın ya, bana acının en uğursuz rengi kaldı şimdi

ayağımda çekirdeğin izleri...

•••

Tanrı boyut değiştirmiş olmalıydı, geçerken Herakles Kapısı'ndan

dedi ki:

S U S !..

"şimdi çocuklar uyusun!"

aziz yavuzdoğan

27.6.2011, istanbul

DE Kİ:

tahtta hak sahibi olan Tanrı'dır...

daha fazlasını bilmeyi hak eden de
"O"dur!

"seni umursamıyorum!" diyemiyorum ey insan!
ne olmuşsa olmuş, vardır bir sebebi...

bırak cevabı Tanrı'da kalsın..
..sabırlıyım!

aziz yavuzdoğan

duvarlara pek alışığım..
..alışığım da
içimdeki "ben"e 
oyunbozanlık edip
konuşuyorum işte!

(a.y.)

yeşile bürünmesidir sevinci, ağacın.. sararan mevsimleridir, hüznü.. her neyse, her ne zaman ise işte.. dört nala koşturan bir tohumdur o; yeryüzünün hırçın uykusundan! 
a.y.

nokta-i amaya yol alıp, sırr-ı mihman eyledik,
kenz-i mahfi aşikardı, beyhude üryan eyledik!
(a.y.)

sır vermez..

..geceleri nöbet tutan

sözcükler!

(a.y)

rüzgarı ardına alırsan..

..sürüklenip gidersin!

(a.y)

bütün aşk hikayelerinin..

..kaybeden kahramanları (!) vardır!

(a.y)

gökyüzünde ne çok şey var sevilecek..

..yeryüzünde, sövülecek!

(a.y)

‎"yalan mı istiyorsun?" dedi, "hem de dosdoğru bir yalan!?.." ardından yaşayacağım hikayeyi buyurdu kısaca, inandım.. ve sonra kendi isimlerinden birini bağışlayıp, annemin sıcaklığıyla üfledi ruhumu... -a.y.

binbir uğraşla ele geçirdiğin bu kalpten.. kendi kendini kovdun sen!

(a.y)

benim bir bildiğim vardı..

..o da sende kaldı!

(a.y)

yine ölmedim.. 
..hay Allah!
(daha yaşanacak "aşk" varmış...)

TÜNEL...

çıplak harflerim ve..
..sakınmadığım cesur cümlelerim
düştüğü kör karanlıktan çıkıp yeni bir ışık
görmek
istiyor!

sana söyleyeceklerimi söyledim.
söylenmiş hiç bir söz ölmez
biliyorum.
ne var ki belleğime dokunamayacak kadar
sevgiden uzaklaştılar
artık.

2010'un bizi anlatan tarihleri de
son yaprağını döktü.
rüzgarla savrulmak anlamsız şimdi
estiği yönden gelmişti hem,
"acı"nın önde gideni!

bana senden kalan "sen" olmayacak bilesin
bundan sonra ki yeni yeni yıllarda.

zaten sen de yeni bir aynada
seyrediyormuşsun
iki parça ettiğin
bir yüreği!

(a.y)